ឧជ្ជយព្រាហ្មណ៍សួរពីការបូជា

 #សិក្សាបិដក ៤២

[៤០] ឧជ្ជយព្រាហ្មណ៍សួរពីការបូជា

គ្រានោះ ឧជ្ជយព្រាហ្មណ៍ ចូលទៅគាល់ព្រះមានព្រះភាគ លុះចូលទៅដល់ហើយ ក៏ធ្វើសេចក្តីរីករាយជាមួយនឹងព្រះមានព្រះភាគ លុះចប់ពាក្យដែលគួររីករាយ នឹងពាក្យដែលគួររលឹកហើយ ក៏អង្គុយក្នុងទីសមគួរ​​​​​​​។ លុះឧជ្ជយព្រាហ្មណ៍អង្គុយក្នុងទីសមគួរហើយ បានក្រាបបង្គំទូលព្រះមានព្រះភាគថា ព្រះគោតមដ៏ចម្រើន សរសើរការបូជារបស់យើងដែរឬទេ​​​​​​​។

ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគតមិនសរសើរការបូជាទាំងអស់ទេ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តែតថាគតមិនមែនជាមិនសរសើរការបូជាទាំងអស់ទេ​​​​​​​។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ គេសម្លាប់គោទាំងឡាយ សម្លាប់ពពែ និងចៀមទាំងឡាយ សម្លាប់មាន់ និងជ្រូកទាំងឡាយ សត្វទាំងឡាយផ្សេងៗ ក៏ដល់នូវសេចក្តីស្លាប់ ព្រោះការបូជាមានសភាពយ៉ាងណា ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគតមិនសរសើរការបូជាប្រកបដោយសេចក្តីអន្តរាយ​យ៉ាងនោះឡើយ​​​​​​​។ ដំណើរនោះ ព្រោះហេតុអ្វី​​​​​​​។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ ព្រោះថា ព្រះអរហន្តទាំងឡាយក្តី បុគ្គលទាំងឡាយអ្នកដល់នូវអរហត្តមគ្គក្តី មិនដើរទៅជិតការបូជាប្រកបដោយសេចក្តីអន្តរាយមានសភាពយ៉ាងនេះឡើយ​​​​​​​។

ម្នាលព្រាហ្មណ៍ គេមិនសម្លាប់គោទាំងឡាយ សម្លាប់ពពែ និងចៀមទាំងឡាយ សម្លាប់មាន់ និងជ្រូកទាំងឡាយ សត្វទាំងឡាយផ្សេង​ៗ ក៏មិនស្លាប់ព្រោះការបូជាមានសភាពយ៉ាងណា ម្នាលព្រាហ្មណ៍ តថាគតតែងសរសើរការបូជាដែលមិនប្រកបដោយ​សេចក្តីអន្តរាយមានសភាពយ៉ាងនេះ គឺនិច្ចទាន និងការបូជាតាម​លំអានត្រកូល​​​​​​​។ ដំណើរនោះ ព្រោះហេតុអ្វី​​​​​​​។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ ព្រោះថា ព្រះអរហន្តទាំងឡាយក្តី បុគ្គលទាំងឡាយអ្នកដល់នូវអរហត្តមគ្គក្តី តែងពេញចិត្តការបូជា ដែលមិនប្រកបដោយសេចក្តីអន្តរាយមានសភាពយ៉ាងនេះ​​​​​​​។

‘‘អស្សមេធំ បុរិសមេធំ, សម្មាបាសំ វាជបេយ្យំ និរគ្គឡំ;

មហាយញ្ញា មហារម្ភា,   ន តេ ហោន្តិ មហប្ផលា​​​​​។

ការបូជាធំ មានកិច្ចដែលត្រូវធ្វើច្រើន គឺការសម្លាប់សេះ សម្លាប់បុរស ការទុកដាក់មនុស្សដោយប្រពៃ ការពោលពាក្យជាទីស្រឡាញ់ ផ្ទះមិនបាច់មានគន្លឹះទ្វារ ការបូជាធំទាំងនោះ មិនមានផលឡើយ។

‘‘អជេឡកា ច គាវោ ច, វិវិធា យត្ថ ហញ្ញរេ;

ន តំ សម្មគ្គតា យញ្ញំ,    ឧបយន្តិ មហេសិនោ​​​​​។

គេសម្លាប់ពពែនឹងចៀមក្តី គោទាំងឡាយក្តី ពួកសត្វផ្សេងៗក្តី ព្រោះការបូជាណា ពួកបុគ្គលដល់នូវអរហត្តមគ្គ និងបុគ្គលអ្នកស្វែងរកនូវគុណដ៏ធំ (ព្រះអរហន្ត) តែងមិននិយមនូវការបូជានោះទេ។

‘‘យញ្ច យញ្ញំ និរារម្ភំ,    យជន្ត្យនុកុលំ សទា;

អជេឡកា ច គាវោ ច,   វិវិធា យត្ថ ហញ្ញរេ;

តញ្ច សម្មគ្គតា យញ្ញំ,    ឧបយន្តិ មហេសិនោ​​​​​។

ពួកជនបូជាសព្វកាល នូវយញ្ញណាដែលមិនប្រកបដោយសេចក្តីអន្តរាយ តាមលំអាននៃត្រកូលក្តី គេមិនសម្លាប់ពួកពពែ និងចៀម ឬពួកគោ ឬក៏ពួកសត្វផ្សេងៗ ព្រោះការបូជានាក្តី ពួកបុគ្គលអ្នកដល់នូវអរហត្តមគ្គ និងបុគ្គលអ្នកស្វែងរកនូវគុណដ៏ធំ (ព្រះអរហន្ត) ទើបពេញចិត្តការបូជានោះៗ​​​​​​​។

‘‘ឯតំ យជេថ មេធាវី,    ឯសោ យញ្ញោ មហប្ផលោ;

ឯតំ ហិ យជមានស្ស,    សេយ្យោ ហោតិ ន បាបិយោ;

យញ្ញោ ច វិបុលោ ហោតិ, បសីទន្តិ ច ទេវតា’’តិ​​​​​។

អ្នកប្រាជ្ញ ត្រូវបូជាយ៉ាងនេះ ការបូជានុ៎ះមានផលច្រើន​​​​​​​។ ក៏កាលបុគ្គលបូជាយ៉ាងនេះ ទើបប្រសើរមិនមានបាប ការបូជាឈ្មោះថា មានផលច្រើនផង ទេវតាទាំងឡាយ តែងជ្រះថ្លាផង។