សូមអនុមោទនារីករាយអាន ជីវប្រវត្តិសង្ខេបរបស់ ព្រះអសីតិមហាសាវ័ក 🙏
ព្រះរេវតខទិរវនិយត្ថេរ (ឬហៅយ៉ាងខ្លីថា ព្រះរេវត) គឺជាព្រះអរហន្តសាវ័កមួយអង្គក្នុងសម័យពុទ្ធកាល ដែលទទួលបានការលើកតម្កើងពីព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធថាជា «ឯតទគ្គ» (អ្នកឆ្នើមបំផុត) ខាង ផ្នែកគង់នៅព្រៃ (អារញ្ញិក)។
ជីវប្រវត្តិ និងប្រភពដើម
គ្រួសារ និងបងប្អូន៖ ព្រះរេវត កើតក្នុងត្រកូលព្រាហ្មណ៍មួយនៅក្នុងភូមិណាឡកៈ ជិតក្រុងរាជគ្រឹះ។ លោកជាប្អូនប្រុសពៅបង្អស់របស់ ព្រះសារីបុត្រ (ព្រះអគ្គសាវ័កស្តាំរបស់ព្រះពុទ្ធ)។
បងប្អូនបង្កើត៖ បងប្អូនរបស់លោកទាំងអស់ រួមមាន ព្រះសារីបុត្រ, ព្រះឧបសេន, ព្រះមហាចុន្ទ, នាងចាឡា, នាងឧបចាឡា និងនាងស៊ីសុបចាឡា សុទ្ធតែបានសាងផ្នួស និងសម្រេចធម៌ជាព្រះអរហន្តទាំងអស់ លើកលែងតែរេវតម្នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលនៅជាគ្រហស្ថ (កាលដើមឡើយ)។
ហេតុការណ៍នៃការសាងផ្នួស
ម្តាយរបស់ព្រះសារីបុត្រ ដែលជាគ្រហស្ថមានទិដ្ឋិមិនទាន់ជ្រះថ្លាក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា បានភ័យខ្លាចថាកូនប្រុសពៅ (រេវត) នឹងរត់ទៅបួសដូចបងៗទៀត ទើបប្រញាប់ប្រញាល់រៀបចំអាពាហ៍ពិពាហ៍ឲ្យលោកតាំងពីអាយុនៅក្មេង (ប្រមាណ ៧ ឆ្នាំ)។
ឈុតឆាកក្នុងថ្ងៃរៀបការ៖ នៅក្នុងពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ ចាស់ទុំបានឲ្យពរដល់កូនក្រមុំថា «សូមឲ្យចៅរស់នៅមានអាយុយឺនយូរ ដូចជាស្ត្រីជរាម្នាក់នេះ» ដោយចង្អុលទៅស្ត្រីជរាម្នាក់ដែលមានអាយុ ១២០ ឆ្នាំ មានស្បែកជ្រីវជ្រួញ ធ្មេញបាក់ សក់ស្កូវ និងខ្នងកោង។
ការភ្ញាក់រលឹក៖ កុមាររេវត កាលបើបានឃើញរូបរាងកាយដ៏ទ្រុឌទ្រោមរបស់ស្ត្រីជរានោះ ហើយបានដឹងថាមនុស្សគ្រប់រូប (រួមទាំងកូនក្រមុំដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់លោក) មិនអាចគេចផុតពីភាពចាស់ ជរា និងសេចក្តីស្លាប់បែបនេះបានឡើយ ក៏កើតសេចក្តីសង្វេគយ៉ាងខ្លាំង។
ការរត់ទៅបួស៖ នៅក្នុងអំឡុងពេលធ្វើដំណើរត្រឡប់មកវិញ កុមាររេវតបានសុំចុះពីយានជំនិះចូលទៅក្នុងព្រៃ ដោយធ្វើលេសសុំបន្ទោរបង់ ហើយក៏បានរត់គេចខ្លួនសំដៅទៅកាន់វត្តអារាមមួយ។ ដោយសារព្រះសារីបុត្របានផ្តាំផ្ញើព្រះសង្ឃទុកជាមុន ព្រះសង្ឃនៅទីនោះក៏បានបំបួសលោកជាសាមណេរភ្លាមៗ។
ការសម្រេចព្រះអរហត្តផល
បន្ទាប់ពីបានបួសជាសាមណេររួចមក លោកមិនបានត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញឡើយ ហើយបានធ្វើដំណើរទៅកាន់ ព្រៃឈើដើមរាំង (ខទិរវន )ដែលជាព្រៃមានបន្លាច្រើន និងស្ងាត់ជ្រងំ ដើម្បីប្រព្រឹត្តសមណធម៌។
ដោយសារការខិតខំប្រឹងប្រែង និងមានបារមីចាស់ក្លា សាមណេររេវតបានសម្រេច ព្រះអរហត្តផល ជាមួយនឹងបដិសម្ភិទាញាណ នៅក្នុងព្រៃនោះឯង។
បន្ទាប់ពីមានអាយុគ្រប់គ្រង់ លោកក៏បានទទួលការឧបសម្បទាជាព្រះភិក្ខុ និងបន្តគង់នៅក្នុងព្រៃជានិច្ច ទើបមានឈ្មោះថា «ព្រះរេវតខទិរវនិយ» (ព្រះរេវតដែលគង់នៅក្នុងព្រៃដើមរាំង)។
សេចក្តីតម្កើងពីព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ
ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ទ្រង់បានសម្តែងការសរសើរដល់ព្រះរេវតយ៉ាងខ្លាំង ចំពោះសេចក្តីសន្តោស និងការចូលចិត្តរស់នៅក្នុងព្រៃស្ងប់ស្ងាត់៖
ការលើកតម្កើង៖ ព្រះពុទ្ធទ្រង់បានប្រកាសតាំងព្រះរេវតនៅក្នុងតំណែង «ឯតទគ្គ» ជាភិក្ខុដែលប្រសើរបំផុតខាង «អារញ្ញិក» (ការគង់នៅក្នុងព្រៃជាវដ្ត)។
គុណធម៌ និងគំរូវីរភាព
១. សេចក្តីសង្វេគ និងបប្រជ្ជា៖ លោកជាគំរូនៃអ្នកដែលមើលឃើញទោសនៃកាមគុណ និងរូបរាងកាយដែលមិនទៀងទាត់ តាំងពីវ័យកុមារ។ ២. ការស្រឡាញ់ភាពស្ងប់ស្ងាត់៖ លោកពេញចិត្តនឹងការរស់នៅក្នុងព្រៃជ្រៅ ដើម្បីបំពេញសមណធម៌ ដោយមិនជំពាក់នឹងភាពសុខសាន្តផ្នែកសម្ភារ ឬជីវិតទីក្រុងឡើយ។
No comments:
Post a Comment