ជុំវិញព្រឹត្តិការណ៍ក្នុងថ្ងៃទី១ #ព្រះពោធិសត្វសិទ្ធត្ថ នៃការយាងចេញទៅក្រៅរាជវាំងនៅថ្ងៃទីមួយនេះ៖
១. #មូលហេតុ #និងការរៀបចំដំណើរ
ព្រះសិទ្ធត្ថកុមារ ត្រូវបានព្រះបិតា (#ព្រះបាទសុទ្ធោទនៈ) ហាមឃាត់មិនឱ្យចេញទៅខាងក្រៅវាំងឡើយ ព្រោះខ្លាចព្រះអង្គឃើញតថភាពជីវិត រួចទៅសាងផុសសិល្ប៍ (សាងភ្នួស) តាមទំនាយរបស់ពួកព្រាហ្មណ៍។ ប៉ុន្តែ នៅពេលព្រះជន្មបាន ២៩ព្រះវស្សា ព្រះអង្គមានព្រះទ័យចង់ទតមើលជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជារាស្ត្រ និងសួនឧទ្យានខាងក្រៅ។
នៅពេលព្រះបាទសុទ្ធោទនៈទ្រង់ជ្រាប ព្រះអង្គមិនអាចឃាត់បាន ក៏បានបញ្ជាឱ្យមន្ត្រីអាមាត្យរៀបចំសម្អាតផ្លូវថ្នល់ តុបតែងលម្អទីក្រុងយ៉ាងស្រស់ស្អាត និងដេញពិការ មនុស្សចាស់ មនុស្សឈឺ និងសព ចេញពីផ្លូវឱ្យអស់ ដើម្បីកុំឱ្យព្រះពោធិសត្វទតឃើញ។
២. #ព្រឹត្តិការណ៍នៃការជួប «#ទេវទូតទី១» (#មនុស្សចាស់)
ក្នុងថ្ងៃទី១ ព្រះសិទ្ធត្ថ ទ្រង់គង់លើរាជរថមាស ដែលបរដោយ #ឆន្នអាមាត្យ សំដៅទៅកាន់សួនឧទ្យាន។ ស្របពេលដែលព្រះអង្គកំពុងទតមើលភាពសប្បាយរីករាយរបស់រាស្ត្រដែលមកទទួលស្វាគមន៍ ស្រាប់តែមានទេវតាមួយអង្គ បាននិមិត្តខ្លួនជា «#មនុស្សចាស់ជរាម្នាក់» ដើរមកកាត់មុខរាជរថ (មានតែព្រះពោធិសត្វ និងឆន្នអាមាត្យប៉ុណ្ណោះដែលមើលឃើញ)។
#លក្ខណៈរបស់មនុស្សចាស់នោះ៖ មានរូបរាងស្គាំងស្គម ឆ្អឹងជំនីររគីរគាក ស្បែកជ្រីវជ្រួញក្រៀមក្រោះ សក់ស្កូវ ធ្មេញបាក់អស់ ភ្នែកស្រវាំង កាន់ឈើច្រត់ដើរញាប់ញ័រៗ ហាក់ដូចជាគ្មានកម្លាំងកំហែងទប់ខ្លួនឡើយ។
៣. #កិច្ចសន្ទនារវាងព្រះពោធិសត្វ និង #ឆន្នអាមាត្យ
ដោយសារតាំងពីប្រសូតមក ព្រះអង្គរស់នៅក្នុងវាំងជួបតែមនុស្សក្មេងៗ ស្អាតៗ និងមានកម្លាំងពេញខ្លួន ព្រះអង្គមិនដែលស្គាល់អ្វីដែលហៅថា «#ភាពចាស់» ឡើយ។ ព្រះអង្គក៏បានសួរទៅឆន្នៈថា៖
#ព្រះសិទ្ធត្ថ៖ «ម្នាលឆន្នៈ! បុរសម្នាក់នោះមានរូបរាងប្លែកពីគេម្ល៉េះ? ហេតុអ្វីបានជាសក់គាត់ឡើងស ភ្នែកស្រវាំង ធ្មេញបាក់ ហើយខ្លួនប្រាណគាត់ញាប់ញ័រ កាន់ឈើច្រត់បែបនេះ? តើគាត់កើតមកបែបហ្នឹង ឬមួយក៏យ៉ាងណា?»
#ឆន្នអាមាត្យ៖ «បពិត្រព្រះអង្គ! នេះមិនមែនជាភាពប្លែកគេទេ គាត់គឺជា "មនុស្សចាស់"។ មនុស្សគ្រប់រូបដែលរស់នៅបានយូរ តែងតែប្រែប្រួលរាងកាយ វិនាសកម្លាំងកំហែង រួចទៅជាចាស់បែបនេះឯង។»
#ព្រះសិទ្ធត្ថ៖ «ចុះតើមានតែគាត់ម្នាក់ឯងទេ ឬក៏មនុស្សដទៃទៀត រួមទាំងខ្ញុំ និងព្រះមាតាព្រះបិតា ព្រមទាំងរាស្ត្រទាំងអស់ ក៏ត្រូវចាស់បែបនេះដែរ?»
#ឆន្នអាមាត្យ៖ «បពិត្រព្រះសម្មតិទេព! ធម្មជាតិនៃសេចក្តីចាស់នេះមិនរើសមុខឡើយ មិនថាជាក្សត្រ ព្រាហ្មណ៍ ឬរាស្ត្រធម្មតាទេ ឱ្យតែមានជីវិតរស់នៅ គឺត្រូវតែជួបសេចក្តីចាស់ជរានេះទាំងអស់ មិនអាចមាននរណាជៀសវាងបានឡើយ សូម្បីតែព្រះអង្គផ្ទាល់ ក៏គង់តែនឹងចាស់បែបនេះដូចគ្នា។»
៤. #ផលវិបាក #និងការយាងត្រឡប់ចូលវាំងវិញ
ក្រោយពីបានឮពាក្យពិតពីឆន្នអាមាត្យហើយ ព្រះសិទ្ធត្ថទ្រង់មានការតក់ស្លុត និងសង្វេគក្នុងព្រះទ័យជាខ្លាំង។ ព្រះអង្គទ្រង់ព្រះចិន្តា (គិត) ថា៖ «ឱហ្ន៎! ជីវិតមនុស្សយើងនេះគ្មានខ្លឹមសារទាល់តែសោះ។ ភាពវ័យក្មេង និងសម្រស់ដែលយើងធ្លាប់មាន មើលទៅគួរឱ្យសប្បាយចិត្ត តែចុងក្រោយត្រូវរលាយរលត់ទៅជាភាពចាស់ជរាគួរឱ្យសង្វេគបែបនេះទៅវិញ។»
ដោយសារព្រះទ័យខ្វល់ខ្វាយ និងសង្វេគនឹងរឿង «សេចក្តីចាស់» ខ្លាំងពេក ព្រះអង្គអស់មានព្រះទ័យចង់ទៅកម្សាន្តនៅសួនឧទ្យានទៀតហើយ។ ព្រះអង្គក៏បានបញ្ជាឱ្យឆន្នអាមាត្យ បង្វែរក្បាលរាជរថ យាងត្រឡប់ចូលព្រះរាជវាំងវិញភ្លាមៗ ដើម្បីគង់ត្រិះរិះស្វែងរកផ្លូវ រំដោះខ្លួន និងសត្វលោកឱ្យរួចផុតពីសេចក្តីចាស់ជរានេះ។
No comments:
Post a Comment