រឿងរ៉ាវនៃវិវាទដណ្ដើម

 រឿងរ៉ាវនៃវិវាទដណ្ដើម #សត្វហង្ស រវាង #ព្រះសិទ្ធត្ថកុមារ និង #ព្រះទេវទត្តកុមារ គឺជាឈុតឆាកដ៏ល្បីល្បាញបំផុតមួយ ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីទឹកព្រះទ័យមេត្តាធម៌ឥតព្រំដែន និងការយល់ដឹងអំពីតម្លៃនៃជីវិតរបស់ព្រះពោធិសត្វ តាំងពីទ្រង់នៅមានព្រះជន្មក្មេងខ្ចីនៅឡើយ។

ខាងក្រោមនេះ គឺជាការរៀបរាប់អំពីព្រឹត្តិការណ៍នេះយ៉ាងលម្អិត៖

១. #ហេតុការណ៍នៃការបាញ់សត្វហង្ស

នៅថ្ងៃមួយ ខណៈពេលដែលព្រះសិទ្ធត្ថកុមារ កំពុងយាងកម្សាន្តក្នុងសួនឧទ្យានជាមួយមិត្តភក្តិ និងក្រុមបរិវារ ទ្រង់បានទតឃើញហ្វូងសត្វហង្សសក្បុសកំពុងហោះហើរលើមេឃយ៉ាងសប្បាយរីករាយ។ រំពេចនោះ មានសត្វហង្សមួយក្បាលបានធ្លាក់ចុះមកដីនៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្ររបស់ព្រះអង្គ ទាំងមានរបួសធ្ងន់ ដោយសារត្រូវព្រួញបាញ់ចំស្លាប។

អ្នកដែលបានបាញ់សត្វហង្សនោះ គឺព្រះទេវទត្តកុមារ ដែលជា #ព្រះភាតា (បងប្អូនជីដូនមួយ) របស់ព្រះអង្គ។ ទេវទត្តបានបាញ់វាដោយចិត្តចង់លេងសើច និងការកម្សាន្តតាមបែបកីឡាបរបាញ់សត្វ។

២. #សកម្មភាពសង្គ្រោះរបស់ព្រះសិទ្ធត្ថ

ជំនួសឱ្យការទុកហង្សនោះឲ្យស្លាប់ ឬសប្បាយចិត្តនឹងការបាញ់នោះ ព្រះសិទ្ធត្ថបានស្ទុះទៅលើកបីហង្សនោះមកដាក់ក្នុងព្រះហស្ថយ៉ាងថ្នមៗ។ ទ្រង់បាន៖

ដកព្រួញចេញ៖ ដោយក្ដីមេត្តាបំផុត ដើម្បីកុំឱ្យហង្សឈឺចាប់ខ្លាំង។

លាងជម្រះរបួស៖ ទ្រង់បានយកទឹកត្រជាក់មកលាងឈាម និងប្រើប្រេងឱសថមកលាបជិតមុខរបួស។

ផ្ដល់ភាពកក់ក្ដៅ៖ ទ្រង់បានយកព្រះពស្ត្រ (សម្លៀកបំពាក់) មកមករុំជុំវិញសត្វហង្ស ដើម្បីឲ្យវាមានអារម្មណ៍ថាមានសុវត្ថិភាព។

៣. #ការជជែកវែកញែក #និងវិវាទដណ្ដើមសត្វ

មិនយូរប៉ុន្មាន ព្រះទេវទត្តក៏បានមកដល់ ហើយទាមទារយកសត្វហង្សនោះទៅវិញ ដោយលើកហេតុផលថា៖

"សត្វហង្សនេះជាកម្មសិទ្ធិរបស់ខ្ញុំ ព្រោះខ្ញុំជាអ្នកបាញ់វាបានដោយផ្ទាល់ដៃ!"

ប៉ុន្តែ ព្រះសិទ្ធត្ថបានបដិសេធយ៉ាងមុតមាំ ហើយតបវិញដោយព្រះទ័យស្ងប់ថា៖

"សត្វហង្សនេះមិនមែនជារបស់អ្នកទេ ព្រោះអ្នកចង់សម្លាប់វា។ វាគួរតែជារបស់យើងវិញ ព្រោះយើងបានជួយសង្គ្រោះជីវិតវា។"

ការជជែកគ្នានេះបានក្លាយជាវិវាទធំ រហូតត្រូវនាំរឿងនេះទៅកាត់សេចក្ដីនៅចំពោះមុខ ក្រុមប្រឹក្សារាជបណ្ឌិត និងព្រះបាទសុទ្ធោទនៈ។

៤. #ការកាត់សេចក្ដីជាប្រវត្តិសាស្ត្រ

នៅក្នុងសាលវិនិច្ឆ័យ មន្ត្រីម្នាក់ដែលជាអ្នកប្រាជ្ញចំណាស់ជាងគេបានក្រោកឈរឡើង ហើយផ្ដល់មតិដែលជាវិមតិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ថា៖

"ជីវិត រមែងជារបស់អ្នកដែលចិញ្ចឹម និងថែរក្សាជីវិតនោះ មិនមែនជារបស់អ្នកដែលព្យាយាមបំផ្លាញជីវិតនោះឡើយ។ អ្នកដែលផ្ដល់ក្ដីស្រឡាញ់ និងការការពារ មានសិទ្ធិលើសជាងអ្នកដែលផ្ដល់ក្ដីស្លាប់។"

យោងតាមគោលការណ៍នេះ ក្រុមប្រឹក្សាបានសម្រេចឲ្យសត្វហង្សទៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះសិទ្ធត្ថកុមារ។

៥. #អត្ថន័យ និងតម្លៃអប់រំ

ព្រឹត្តិការណ៍នេះបានបង្ហាញឲ្យឃើញនូវចំណុចសំខាន់ៗមួយចំនួន៖

មេត្តាធម៌ (Compassion): ការឈឺឆ្អាលចំពោះទុក្ខវេទនារបស់សត្វលោក។

អហិង្សា (Non-violence): ការមិនតបតដោយហិង្សា ប៉ុន្តែការពារដោយបញ្ញា និងធម៌។

សិទ្ធិរស់រានមានជីវិត: ជាការប្រកាសប្រាប់ពិភពលោកថា គ្រប់ជីវិតទាំងអស់សុទ្ធតែស្រឡាញ់សុខ ស្អប់ទុក្ខ និងមានតម្លៃស្មើគ្នា។

ក្រោយពីសត្វហង្សនោះបានជាសះស្បើយ ព្រះសិទ្ធត្ថក៏បានលែងវាឲ្យហោះហើរទៅរកហ្វូងវិញដោយសេរីភាព ដែលនេះជាការបង្ហាញពីការលះបង់មិនចង់បានរបស់អ្វីមួយមកធ្វើជាកម្មសិទ្ធិផ្ទាល់ខ្លួនឡើយ ក្រៅពីចង់ឃើញសត្វលោកមានសេចក្ដីសុខ។