[៩-១០] ព្រះមានព្រះភាគគង់នៅព្រៃ គោសិង្គសាលវ័នជាមួយព្រះថេរៈល្បីៗជាច្រើនអង្គដូចជា ព្រះសារីបុត្រ ព្រះមោគ្គល្លាន ព្រះមហាកស្សប ព្រះអនុរុទ្ធ ព្រះរេវត និងព្រះអានន្ទ

 #មហាគោសិង្គសូត្រ ទី ២

(បិ.២២)

[៩-១០] ព្រះមានព្រះភាគគង់នៅព្រៃ គោសិង្គសាលវ័នជាមួយព្រះថេរៈល្បីៗជាច្រើនអង្គដូចជា ព្រះសារីបុត្រ ព្រះមោគ្គល្លាន ព្រះមហាកស្សប ព្រះអនុរុទ្ធ ព្រះរេវត និងព្រះអានន្ទ។ ព្រះថេរៈទាំងអស់បានប្រជុំគ្នាដើម្បីស្ដាប់ធម៌។ ព្រះសារីបុត្របានសួរទៅព្រះអានន្ទថា តើព្រៃនេះរុងរឿងដោយសារភិក្ខុបែបណា? ព្រះអានន្ទបានទូលថា រុងរឿងដោយសារភិក្ខុដែល ចេះចាំច្រើន ទ្រទ្រង់ពុទ្ធវចនៈ ហើយអាចសំដែងធម៌ដល់បរិស័ទទាំងបួនដើម្បីកំចាត់អនុស័យកិលេស។

[១១-១៥] បន្ទាប់មក ព្រះថេរៈបានសួរគ្នាទៅវិញទៅមក៖

• ព្រះសារីបុត្រ សួរ ព្រះរេវត៖ ព្រះរេវតបានឆ្លើយថា រុងរឿងដោយសារភិក្ខុដែល ត្រេកអរក្នុងការពួនសម្ងំ ចម្រើនឈាន និងវិបស្សនាបញ្ញា។

• ព្រះសារីបុត្រ សួរ ព្រះអនុរុទ្ធ៖ ព្រះអនុរុទ្ធបានឆ្លើយថា រុងរឿងដោយសារភិក្ខុដែលមាន ទិព្វចក្ខុ អាចមើលឃើញលោកធាតុទាំងមួយពាន់។

• ព្រះសារីបុត្រ សួរ ព្រះមហាកស្សប៖ ព្រះមហាកស្សបបានឆ្លើយថា រុងរឿងដោយសារភិក្ខុដែល ប្រកាន់ធុតង្គ រស់នៅក្នុងព្រៃ ប្រព្រឹត្តបិណ្ឌបាត ទ្រទ្រង់សំពត់បង្សុកូល ជាអ្នកសន្តោស និងបរិបូរណ៌ដោយសីល សមាធិ បញ្ញា វិមុត្តិ និងវិមុត្តិញ្ញាណទស្សនៈ។

• ព្រះសារីបុត្រ សួរ ព្រះមហាមោគ្គល្លាន៖ ព្រះមហាមោគ្គល្លានបានឆ្លើយថា រុងរឿងដោយសារភិក្ខុពីរអង្គដែល សម្តែងអភិធម្មកថា សួរឆ្លើយគ្នាទៅវិញទៅមកដោយមិនទាស់ទែង។

• ព្រះមហាមោគ្គល្លាន សួរ ព្រះសារីបុត្រ៖ ព្រះសារីបុត្របានឆ្លើយថា រុងរឿងដោយសារភិក្ខុដែល អាចដាក់ចិត្តតាមអំណាចរបស់ខ្លួន អាចគង់នៅក្នុងឈានបានតាមចិត្តប្រាថ្នា ដូចជាស្ដេចអាចយកសំពត់ណាមកស្លៀកក៏បាន។

[១៦-២១] ព្រះថេរៈទាំងនោះបានទៅគាល់ព្រះពុទ្ធ ហើយព្រះសារីបុត្របានទូលអំពីការសួរឆ្លើយគ្នារបស់ពួកលោក។ ព្រះមានព្រះភាគបានបញ្ជាក់ថា ពាក្យព្យាករណ៍របស់ភិក្ខុនីមួយៗ គឺត្រឹមត្រូវ។

[២២] ព្រះសារីបុត្របានក្រាបទូលថា តើលោកណាដែលនិយាយត្រូវ? ព្រះពុទ្ធបានត្រាស់ថា តាមបរិយាយ គ្រប់គ្នាសុទ្ធតែនិយាយត្រូវហើយ ប៉ុន្តែព្រៃនេះរុងរឿងដោយសារភិក្ខុដែល ត្រឡប់ពីបិណ្ឌបាតហើយចូលទៅអង្គុយពែនភ្នែន តាំងចិត្តឱ្យត្រង់ ដោយប្តេជ្ញាថា នឹងមិនបំបែកភ្នែនដរាបណាចិត្តមិនបានរួចផុតពីអាសវកិលេស។