បរមត្ថធម៌ - Monk Cambodia

Basic
១.ទិដ្ឋធម្មកត្ថប្រយោជន៍(ប្រយោជន៍បច្ចុប្បន្ន)
ពុទ្ធដីកា
• វិនយបិដក មាន ២១.០០០ ធម្មក្ខន្ធ (មាន១៣ភាគ)
  • -បិដកអដ្ឋកថាលេខ ៤៨
  • សន្ធានវគ្គ ទំព័រ ២៥១-២៥៩
អានបន្ត
Personal
២.សម្បរាយិកត្ថ(ប្រយោជន៍បរលោក)
ពុទ្ធដីកា
• សុត្តន្តបិដក មាន ២១.០០០ ធម្មក្ខន្ធ (មាន៦៤ភាគ)
  • -បិដកអដ្ឋកថាលេខ ៤៨
  • សន្ធានវគ្គ ទំព័រ ២៥១-២៥៩
អានបន្ត
Developer
៣.បរមត្ថប្រយោជន៍ (ប្រយោជន៍ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតគឺព្រះនិព្វាន)
ពុទ្ធដីកា
• អភិធម្មបិដក មាន ៤២.០០០ ធម្មក្ខន្ធ (មាន៣៣ភាគ)
  • -បិដកអដ្ឋកថាលេខ ៤៨
  • សន្ធានវគ្គ ទំព័រ ២៥១-២៥៩
អានបន្ត

 **បរមត្ថធម៌**  ប្រែថា ធម៌ដែលមានសេចក្តីពិតដ៏ក្រៃលែង ជាសភាវៈពិតប្រាកដដែលមិនប្រែប្រួលទៅតាមការសន្មត។ បរមត្ថធម៌ត្រូវបានបែងចែកជា ៤ ប្រការធំៗ


១. ចិត្ត គឺជាធម្មជាតិដែល **ដឹងអារម្មណ៍** (តួអ្នកដឹង)។

 ចិត្តមិនមានរូបរាង មិនមានពណ៌សម្បុរនោះទេ វាគ្រាន់តែជាសភាវៈដឹងនូវអ្វីដែលប៉ះពាល់តាមរយៈទ្វារទាំង ៦ (ភ្នែក ត្រចៀក ច្រមុះ អណ្តាត កាយ និងចិត្ត) ប៉ុណ្ណោះ។

 ចិត្តមាន **៨៩ ដួង** និងបែងចែកយ៉ាងពិស្តារមាន **១២១ ដួង**។

 * **ឧទាហរណ៍៖** ពេលភ្នែកឃើញរូបភាព តួដែលដឹងថាមានរូបភាពមកប៉ះនឹងភ្នែក នោះឯងហៅថា "ចក្ខុវិញ្ញាណចិត្ត" (ចិត្តឃើញ)។


២. ចេតសិក គឺជាធម្មជាតិដែល **កើតប្រកបជាមួយចិត្ត** (អ្នកតាក់តែងចិត្ត)។ ចិត្តតែឯងគ្រាន់តែដឹងអារម្មណ៍ប៉ុណ្ណោះ ឯការដែលចិត្តនោះក្លាយទៅជាល្អ (កុសល) អាក្រក់ (អកុសល) ឬសប្បាយ ទុក្ខព្រួយ គឺអាស្រ័យលើចេតសិកនេះឯងជាអ្នកចូលមក។

 * **លក្ខណៈ ៤ យ៉ាងនៃចេតសិក៖**

   ១. កើតព្រមជាមួយចិត្ត

   ២. រលត់ទៅវិញព្រមជាមួយចិត្ត

   ៣. ដឹងអារម្មណ៍តែមួយជាមួយចិត្ត

   ៤. កើតក្នុងទីកន្លែង (វត្ថុ) តែមួយជាមួយចិត្ត

ចេតសិកមានទាំងអស់ **៥២ ប្រការ**។

 * **ឧទាហរណ៍៖** សេចក្តីលោភលន់ (លោភៈ), សេចក្តីខឹងក្រោធ (ទោសៈ), ការចងចាំ (សតិ), ឬបញ្ញា សុទ្ធសឹងតែជាចេតសិកដែលចូលមកប្រកបជាមួយចិត្ត។


៣. រូប គឺជាធម្មជាតិដែល **បែកធ្លាយ ឬទ្រុឌទ្រោម** ដោយសារសត្រូវបដិបក្ខ (ដូចជា ត្រជាក់ពេក ក្តៅពេក ឃ្លានពេក ត្រូវគេវាយដំ។ល។)។

 រូបមិនអាចដឹងអារម្មណ៍បានទេ (គ្មានវិញ្ញាណ)។ រាងកាយរបស់យើង ព្រមទាំងវត្ថុផ្សេងៗក្នុងលោក សុទ្ធតែជារូបធម៌។

 រូបមានទាំងអស់ **២៨ ប្រការ** ដែលបែងចែកជា ២ ក្រុមធំៗគឺ៖

   * **មហាភូតរូប ៤៖** រូបធំៗជាគោល (ធាតុដី ធាតុទឹក ធាតុភ្លើង ធាតុខ្យល់)។

   * **ឧបាទាយរូប ២៤៖** រូបដែលអាស្រ័យកើតលើមហាភូតរូប ៤ (ដូចជា ពណ៌ សំឡេង ក្លិន រស ប្រសាទភ្នែក... ជាដើម)។


៤. និព្វាន គឺជាធម្មជាតិដែល **រំលត់នូវកិលេស និងសេចក្តីទុក្ខទាំងពួង**។

 ក្នុងចំណោមបរមត្ថធម៌ទាំង ៤ មានតែនិព្វានមួយប៉ុណ្ណោះដែលជា **អសង្ខតធម៌** (ធម៌ដែលមិនមានបច្ច័យតាក់តែង)។ ចិត្ត ចេតសិក និងរូប សុទ្ធតែជារបស់ដែលកើតឡើងហើយរលត់ទៅវិញ (អនិច្ចំ) ចំណែកនិព្វាន ជារបស់ទៀងទាត់ មិនកើត មិនចាស់ មិនឈឺ មិនស្លាប់ និងមានតែសេចក្តីស្ងប់ (សន្តិលក្ខណៈ) ជានិច្ចនិរន្តរ៍។

------------------------------

© ភិក្ខុ គឿន ប៊ុនធី | 22 May 2026

#បរមត្ថធម៌

#អភិធម្ម

#ព្រះពុទ្ធសាសនា

#ធម៌ពិត

#និព្វាន

#ចិត្តចេតសិករូប

#ភិក្ខុគឿនប៊ុនធី

No comments:

Post a Comment

Flag Counter