☸️អតីតជាតិរបស់ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ កាលដែលទ្រង់យោគកំណើតជាស្តេចដំរីមហិមា មានភ្លុក ពណ៌ ៦ ហោះហើរលើអាកាសបាន។
រឿងរ៉ាវបង្ហាញពី(ទានបារមី) និងផលកម្មនៃការចងគំនុំព្យាបាទ។
🪷១. ជីវិតពាល្យ និងមហេសីទាំងពីរ
• ទីតាំងរស់នៅ៖ ស្តេចដំរីឆទន្ត គឺជាមេហ្វូងដឹកនាំបរិវារដំរីជាង ៨,០០០ ក្បាល រស់នៅក្បែរស្រះឆទន្ត នាព្រៃហេមព្វាន។
• មហេសីទាំងពីរ៖ ទ្រង់មានមហេសីពីររូបគឺ នាងមហាសុភទ្រ្ទា (មហេសីធំ) និងនាងចុល្លសុភទ្រ្ទា (មហេសីតូច)។
🪷២. ដើមហេតុនៃគំនុំ
ថ្ងៃមួយ ពេលដើរកម្សាន្តក្នុងព្រៃ ស្តេចដំរីបានបោកក្បាលនឹងដើមរាំងភ្នំមួយដើម៖
• ខ្យល់បានបក់នាំយកផ្ការីកស្រស់ និងលម្អងផ្កា ធ្លាក់ស្រោចស្រពលើនាងមហាសុភទ្រ្ទា។
• រីឯមែកឈើងាប់ ស្លឹកក្រៀម និងស្រមោចក្រហម បែរជាធ្លាក់លើនាងចុល្លសុភទ្រ្ទា។
គួបផ្សំនឹងពេលងូតទឹក ស្តេចដំរីបានប្រគល់ផ្កាឈូកធំមួយទៅឲ្យនាងមហាសុភទ្រ្ទាថែមទៀត ធ្វើឲ្យនាងចុល្លសុភទ្រ្ទាខឹងសម្បារ ច្រណែន និងតូចចិត្តជាខ្លាំង ដោយគិតថាស្តេចដំរីលំអៀង និងមិនស្រឡាញ់ខ្លួន។ នាងក៏បានធ្វើកាលកិរិយា (ស្លាប់) ទាំងចិត្តចងគំនុំសងសឹក។
☸️ការសងសឹកនៅជាតិថ្មី
ក្រោយស្លាប់ទៅ នាងចុល្លសុភទ្រ្ទាបានទៅចាប់ជាតិជាមហេសីរបស់ព្រះបាទព្រហ្មទត្ត នៃក្រុងពារាណសី។ ដោយនៅចាំជាតិមុន និងនៅមានចិត្តគំនុំ នាងបានធ្វើជាពុតឈឺ ហើយទូលដាស់តឿនព្រះរាជាឲ្យបញ្ជូនព្រានព្រៃម្នាក់ឈ្មោះ សោណុត្តរៈ ទៅសម្លាប់ស្តេចដំរីឆទន្ត ដើម្បីកាត់យកភ្លុកទាំង ៦ មកធ្វើជាគ្រឿងអលង្ការ។
🪷៤. ការលះបង់ភ្លុក និងការសោយទិវង្គត
ព្រានសោណុត្តរៈ បានប្រើព្រួញលាបថ្នាំពិសបាញ់ប្រហារស្តេចដំរី។ ទោះបីជាមានកម្លាំងអាចសម្លាប់ព្រានព្រៃបានក៏ដោយ ប៉ុន្តែពេលឃើញព្រានគ្រងស្បង់ចីវរ (ភ្នាក់ងារតំណាងព្រះអរហន្ត) ស្តេចដំរីឆទន្តក៏លត់ជង្គង់ចុះដោយសេចក្តីគោរព។
• ពេលដឹងពីបំណងរបស់ព្រាន ស្តេចដំរីមិនខឹងសត្រូវឡើយ ថែមទាំងជួយយកប្រម៉ោយអារកាត់ភ្លុកទាំង ៦ របស់ខ្លួន ប្រគល់ទៅឲ្យព្រានព្រៃដោយសេចក្តីជ្រះថ្លា ដើម្បីបំពេញទានបារមី។
• ក្រោយពីប្រគល់ភ្លុកឲ្យព្រានភ្លាម ស្តេចដំរីឆទន្តក៏បានដាច់ខ្យល់សោយទិវង្គតទៅ។
🪷៥. លទ្ធផលចុងក្រោយ
កាលបើព្រានព្រៃនាំយកភ្លុកទាំង ៦ ដែលមានពន្លឺឆ្វៀលឆ្វាត់មកថ្វាយមហេសី នាងចុល្លសុភទ្រ្ទាគ្រាន់តែក្រឡេកឃើញភ្លុកប្តីចាស់ភ្លាម ក៏នឹកឃើញដល់គុណូបការៈ និងក្តីស្រឡាញ់ដ៏ជ្រាលជ្រៅរបស់ស្តេចដំរី។ នាងមានសេចក្តីស្តាយក្រោយ និងវិប្បដិសារីយ៉ាងខ្លាំង រហូតដល់ធ្លាក់ឈាមស្លាប់ក្នុងពេលនោះទៅ។



























No comments:
Post a Comment