ក្នុងសម័យកាលព្រះពុទ្ធ កាលក្រុងវេសាលីជួបគ្រោះទុរ្ភិក្ស ជំងឺរាតត្បាត និងបិសាចបៀតបៀន - Monk Cambodia

ក្នុងសម័យកាលព្រះពុទ្ធ កាលក្រុងវេសាលីជួបគ្រោះទុរ្ភិក្ស ជំងឺរាតត្បាត និងបិសាចបៀតបៀន

Share This

 ក្នុងសម័យកាលព្រះពុទ្ធ កាលក្រុងវេសាលីជួបគ្រោះទុរ្ភិក្ស ជំងឺរាតត្បាត និងបិសាចបៀតបៀន ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធបានចាត់ឱ្យព្រះអានន្ទសូត្រ រតនសូត្រ (រតនបរិត្ត) ចដើរធ្វើកិច្ចការព្រះបរិត្ត និងប្រោះព្រំទឹកសូត្រក្នុងព្រះនគរ ដើម្បីកម្ចាត់ឧបទ្រព្យចង្រៃ និងគ្រោះភ័យទាំងនោះឱ្យវិនាសអន្តរាយទៅវិញ។


💮មូលហេតុ និងដំណើររឿងឧបាយកោមល ឬគ្រោះភ័យបីប្រការ៖ ក្រុងវេសាលីកើតមានគ្រោះទុរ្ភិក្ស (អត់ឃ្លាន) ជំងឺអਛរៈ (ជំងឺរាតត្បាតស្លាប់មនុស្សច្រើន) និងអមនុស្សបៀតបៀន។


💮ការនិមន្តព្រះពុទ្ធ៖ 1ក្សត្រលិច្ឆវី និងប្រជាជនបាននិមន្តព្រះពុទ្ធ និងភិក្ខុសង្ឃយាងមកកាន់ក្រុងវេសាលី ដើម្បីជួយសង្គ្រោះជីវិតប្រជាជន។ព្រះបន្ទូលព្រះពុទ្ធ៖ ព្រះអង្គទ្រង់ប្រទានរតនសូត្រដល់ព្រះអានន្ទ ហើយបញ្ជាឱ្យព្រះអានន្ទយកបាត្រដាក់ទឹកលាងបាត្រ ចដើរព្រំទូទាំងព្រះធរណីក្រុងវេសាលី ព្រមទាំងសូត្ររតនសូត្រការពារ។


💮លទ្ធផលនៃការធ្វើព្រះបរិត្តអមនុស្សថយចាក៖ ពួកអមនុស្ស និងបិសាចដែលព្រមានបំផ្លាញ ក៏ភ័យខ្លាចរត់គេចខ្លួនបាត់អស់។រោគាព្យាធិស្ងប់ស្ងាត់៖ ជំងឺរាតត្បាត និងភាពអត់ឃ្លានបានរលត់បាត់ មនុស្សម្នាក៏បានសុខសប្បាយឡើងវិញ។ការសម្ដែងធម៌៖ ពេលព្រះអានន្ទនិងព្រះពុទ្ធជួបជុំគ្នា ព្រះអង្គក៏បានសម្ដែងរតនសូត្រជាផ្លូវការទូលំទូលាយដល់ទេវតា និងមនុស្សទང་ឡាយ។

No comments:

Post a Comment

Basic
១.ទិដ្ឋធម្មកត្ថប្រយោជន៍(ប្រយោជន៍បច្ចុប្បន្ន)
ពុទ្ធដីកា
• វិនយបិដក មាន ២១.០០០ ធម្មក្ខន្ធ (មាន១៣ភាគ)
  • -បិដកអដ្ឋកថាលេខ ៤៨
  • សន្ធានវគ្គ ទំព័រ ២៥១-២៥៩
អានបន្ត
Personal
២.សម្បរាយិកត្ថ(ប្រយោជន៍បរលោក)
ពុទ្ធដីកា
• សុត្តន្តបិដក មាន ២១.០០០ ធម្មក្ខន្ធ (មាន៦៤ភាគ)
  • -បិដកអដ្ឋកថាលេខ ៤៨
  • សន្ធានវគ្គ ទំព័រ ២៥១-២៥៩
អានបន្ត
Developer
៣.បរមត្ថប្រយោជន៍ (ប្រយោជន៍ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតគឺព្រះនិព្វាន)
ពុទ្ធដីកា
• អភិធម្មបិដក មាន ៤២.០០០ ធម្មក្ខន្ធ (មាន៣៣ភាគ)
  • -បិដកអដ្ឋកថាលេខ ៤៨
  • សន្ធានវគ្គ ទំព័រ ២៥១-២៥៩
អានបន្ត

Flag Counter