សូមអនុមោទនា រីករាយអានជីវប្រវត្តិ ពុទ្ធសាវិកា

ព្រះនាងមហាបជាបតិគោតមីថេរី គឺជាព្រះភិក្ខុនីអង្គដំបូងគេបង្អស់នៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា ហើយក៏ជាព្រះមាតុច្ឆា (ម្តាយមីង) និងជាព្រះមាតាចិញ្ចឹមផ្ទាល់របស់ព្រះសមណគោតមបរមគ្រូផងដែរ។ ព្រះនាងទទួលបានការលើកតម្កើងពីព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់ថាជា «ឯតទគ្គៈ» (អ្នកដែលមានលក្ខណៈប្រពៃបំផុត) ផ្នែក រត្តញ្ញូ (ផ្នែកដឹងរាត្រីយូរ ឬមានវស្សាចាស់ជាងគេក្នុងចំណោមភិក្ខុនីទាំងឡាយ)។

១. ជីវប្រវត្តិសង្ខេប និងការរៀបអភិសេក

ព្រះជាតិកំណើត៖ ព្រះនាងជាព្រះរាជធីតានៃព្រះបាទអព្ភុតសក្កៈ និងជាព្រះអនុជភគិនី (ប្អូនស្រីបង្កើត) នៃព្រះនាងសិរិមហាមាយា (ព្រះមាតាបង្កើតនៃព្រះសិទ្ធត្ថ) នៅក្នុងក្រុងទេវទហៈ។

ព្រះរាជអភិសេក៖ ព្រះនាងបានរៀបអភិសេកជាមួយព្រះបាទសុទ្ធោទនៈ នៃក្រុងកបិលវត្ថុ។

ការចិញ្ចឹមបីបាច់ព្រះពោធិសត្វ៖ ក្រោយពេលព្រះនាងសិរិមហាមយាទ្រង់សោយទិវង្គត បាន ៧ ថ្ងៃ បន្ទាប់ពីប្រសូតព្រះសិទ្ធត្ថ ព្រះនាងមហាបជាបតិគោតមី បានទទួលភារកិច្ចជាព្រះមាតាចិញ្ចឹម ដោយទ្រង់បានប្រគល់ព្រះរាជបុត្រផ្ទាល់របស់ព្រះនាង (ព្រះនន្ទ) ឱ្យមេដោះមើលថែជំនួស ហើយព្រះនាងផ្ទាល់ជាអ្នកបំបៅដោះ និងបីបាច់ថែរក្សាព្រះសិទ្ធត្ថកុមារដោយព្រះហស្តផ្ទាល់។

២. ការសុំបួសជាភិក្ខុនី និង «គរុធម៌ ៨ ប្រការ»

បន្ទាប់ពីព្រះបាទសុទ្ធោទនៈទ្រង់សវណ្ណគត(បរិនិព្វាន) និង ព្រមទាំងព្រះនន្ទ និងព្រះរាហុល បានសាងផ្នួសរួច ព្រះនាងមហាបជាបតិគោតមី មានព្រះរាជបំណងចង់សាងផ្នួសយ៉ាងខ្លាំង។

ការតស៊ូសុំបួស៖ ដើមឡើយ ព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់មិនទាន់ទ្រង់អនុញ្ញាតឱ្យស្ត្រីបួសជាភិក្ខុនីឡើយ។ ព្រះនាងមហាបជាបតិគោតមី ព្រមទាំងក្សត្រីកបិលវត្ថុជាច្រើនរយអង្គ បានកោរព្រះកេស ស្លៀកដណ្តប់ស្បង់ចីវរ ហើយយាងដោយព្រះបាទទទេ (ដើរជើងទទេ) ចំងាយផ្លូវយ៉ាងឆ្ងាយឆ្ពោះទៅកាន់វត្តជេតពន ក្រុងសាវត្ថី ដោយមានព្រះបាទពពារ និងព្រះកាយពោរពេញដោយធូលីដី។

ការជួយអន្តរាគមន៍ពីព្រះអានន្ទ៖ ដោយឃើញសេចក្តីព្យាយាម និងព្រះកាយដ៏ល្វើយរបស់ព្រះនាង ព្រះអានន្ទបានក្រាបបង្គំទូលអង្វរព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់ ដោយរំលឹកពីគុណូបការៈដ៏ធំធេងដែលព្រះនាងធ្លាប់បានបំបៅដោះ និងបីបាច់ថែរក្សាព្រះអង្គ។

ការទទួលបានការអនុញ្ញាត៖ ព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់ទ្រង់បានអនុញ្ញាតឱ្យព្រះនាង និងស្ត្រីទាំងឡាយបួសជាភិក្ខុនីបាន ដោយលក្ខខណ្ឌថាត្រូវបដិបត្តិ និងទទួលយក «គរុធម៌ ៨ ប្រការ» (ធម៌ដ៏ធ្ងន់ ៨ យ៉ាង) ទុកជាវិវឌ្ឍនភាព និងវិន័យធម៌សម្រាប់ភិក្ខុនី។

៣. ការសម្រេចធម៌ និងការបរិនិព្វាន

ការសម្រេចអរហត្តផល៖ បន្ទាប់ពីបានបួសជាភិក្ខុនីរួច ព្រះនាងមហាបជាបតិគោតមី បានបដិបត្តិធម៌យ៉ាងសកម្ម ហើយមិនយូរប៉ុន្មាន ព្រះនាងក៏បានសម្រេចអរហត្តផល ជាព្រះអរហន្តីមួយអង្គព្រមទាំងបានដឹកនាំភិក្ខុនីសង្ឃឲ្យមានភាពរុងរឿង និងមានសីលសម្បទាខ្ពង់ខ្ពស់។

ការបរិនិព្វាន៖ ព្រះនាងបានចូលកាន់ព្រះបរិនិព្វាន មុនព្រះបរមសាស្តា។ ក្នុងថ្ងៃដែលព្រះនាង និងបរិវារភិក្ខុនីរាប់រយអង្គជិតចូលបរិនិព្វាន ព្រះនាងបានសម្តែងឥទ្ធិបាដិហារ្យផ្សេងៗ ដើម្បីផ្តាច់សេចក្តីសង្ស័យទាំងឡាយរបស់ជនទាំងឡាយ ហើយព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់ ព្រមទាំងព្រះមហាសាវក បានយាង និងដើរហែហម ក្នុងពិធីរំលាយព្រះសរីរៈ (បូជាព្រះសព) របស់ព្រះនាងយ៉ាងអធិកអធម។

គុណធម៌សំខាន់ៗរបស់ព្រះនាង៖ ព្រះនាងមហាបជាបតិគោតមី គឺជាគំរូនៃមាតាដែលមានសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏បរិសុទ្ធ ជាស្ត្រីដែលមានភាពក្លាហាន តស៊ូដើម្បីសិទ្ធិ និងសេរីភាពក្នុងការសិក្សាធម៌ ព្រមទាំងជាអ្នកបើកផ្លូវឱ្យស្ត្រីក្នុងលោកអាចចូលមកសាងផ្នួស និងសម្រេចធម៌ជាន់ខ្ពស់ក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា។