យោងតាមគម្ពីរព្រះពុទ្ធសាសនា (ព្រហ្មជាលសុត្ត)

 យោងតាមគម្ពីរព្រះពុទ្ធសាសនា (ព្រហ្មជាលសុត្ត) ក្នុងអំឡុងពេលនៃការដួលរលំ និងការកែទម្រង់សកលលោក មហាព្រហ្មគឺជាសត្វលោកដំបូងគេដែលបានកើតនៅក្នុងអាណាចក្រមហាព្រហ្ម ដោយសារតែគុណសម្បត្តិអតីតកាលរបស់ព្រះអង្គ។ ដោយរស់នៅក្នុងភាពឯកោអស់រយៈពេលយូរ មហាព្រហ្មចង់ឱ្យសត្វលោកដទៃទៀតចែករំលែកជីវិតរបស់ព្រះអង្គ។ ដោយចៃដន្យ នៅពេលដែលសត្វលោកដទៃទៀតនៅក្នុងអាណាចក្រអភស្សរាព្រហ្មបានបញ្ចប់អាយុជីវិតរបស់ពួកគេ ហើយបានកើតជាថ្មីបន្ទាប់ពីព្រះអង្គ មហាព្រហ្មបានជឿខុសថាព្រះអង្គជាអ្នកបង្កើតសត្វទាំងនោះ។ ពួកព្រហ្មដែលបានកើតជាថ្មីនៅពេលក្រោយក៏បានជឿខុសថា មហាព្រហ្មគឺជាអ្នកបង្កើតពិតប្រាកដរបស់ពួកគេផងដែរ។

💡 តើអ្នកដឹងទេ?

នៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា ជំនឿលើ "ព្រះអ្នកបង្កើត" មិនមែនជាការកុហកទេ ប៉ុន្តែជាការយល់ច្រឡំសុទ្ធសាធ ឬ "ទិដ្ឋិ" (ទស្សនៈ/ការយល់ច្រឡំ) នៃមហាព្រហ្មដំបូង!

ភស្តុតាងប្រវត្តិសាស្ត្រនៅក្នុងព្រហ្មជាលសុទ្ធ (ទីឃនិកាយ, សុត្តន្តបិដក) បានកត់ត្រាថា ព្រហ្មខ្លះដែលបានកើតជាមនុស្ស បានទទួលចំណេះដឹងអំពីជាតិមុនៗ (បុភិ-និវាសនូស្មឹតិ-ញាណ) តាមរយៈសមាធិ។ ការរំលឹកឡើងវិញនូវជាតិមុនៗ មនុស្សម្នាក់បានឃើញរូបភាពនៃព្រះមហាព្រហ្មដែលមានព្រះជន្មយូរអង្វែង និងមានឫទ្ធិ ប៉ុន្តែមិនអាចរំលឹកឡើងវិញនូវអត្ថិភាពដើមរបស់ព្រះអង្គបានទេ។ ការយល់ច្រឡំនេះត្រូវបានប្រើដើម្បីបង្រៀនមនុស្សជាតិ ដែលបានក្លាយជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃព្រហ្មញ្ញសាសនា និងសាសនាឯកទេវៈដទៃទៀតនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាបុរាណ។ ក្រោយមក ព្រះពុទ្ធបានបញ្ជាក់ពីសច្ចភាព ដោយពន្យល់ថា អ្វីៗទាំងអស់កើតឡើងតាមច្បាប់នៃកម្ម និងមូលហេតុ និងផល។ គ្មានអ្វីត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយនរណាម្នាក់ឡើយ។

ប្រសិនបើអ្នកចូលចិត្តខ្លឹមសារប្រភេទនេះ កុំភ្លេចតាមដានដើម្បីកុំឱ្យខកខានរឿងព្រេងព្រះពុទ្ធសាសនាជាច្រើនទៀត! 🙏

មហាព្រហ្ម ព្រហ្មជាលសុទ្ធ ការបង្កើតពិភពលោក ប្រភពដើមព្រះពុទ្ធសាសនានៃសកលលោក មើលចំនួន 62 ដង រឿងព្រេងព្រះពុទ្ធសាសនា ឯកសារព្រះពុទ្ធសាសនា គម្ពីរព្រះពុទ្ធសាសនា