ជីវិតរបស់មនុស្សត្រូវបានបែងចែកជា ១០ វ័យ ដែលហៅថា ទសកៈ។ - Monk Cambodia

Basic
១.ទិដ្ឋធម្មកត្ថប្រយោជន៍(ប្រយោជន៍បច្ចុប្បន្ន)
ពុទ្ធដីកា
• វិនយបិដក មាន ២១.០០០ ធម្មក្ខន្ធ (មាន១៣ភាគ)
  • -បិដកអដ្ឋកថាលេខ ៤៨
  • សន្ធានវគ្គ ទំព័រ ២៥១-២៥៩
អានបន្ត
Personal
២.សម្បរាយិកត្ថ(ប្រយោជន៍បរលោក)
ពុទ្ធដីកា
• សុត្តន្តបិដក មាន ២១.០០០ ធម្មក្ខន្ធ (មាន៦៤ភាគ)
  • -បិដកអដ្ឋកថាលេខ ៤៨
  • សន្ធានវគ្គ ទំព័រ ២៥១-២៥៩
អានបន្ត
Developer
៣.បរមត្ថប្រយោជន៍ (ប្រយោជន៍ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតគឺព្រះនិព្វាន)
ពុទ្ធដីកា
• អភិធម្មបិដក មាន ៤២.០០០ ធម្មក្ខន្ធ (មាន៣៣ភាគ)
  • -បិដកអដ្ឋកថាលេខ ៤៨
  • សន្ធានវគ្គ ទំព័រ ២៥១-២៥៩
អានបន្ត

ជីវិតរបស់មនុស្សត្រូវបានបែងចែកជា ១០ វ័យ ដែលហៅថា ទសកៈ។

Share This

 

ជីវិតរបស់មនុស្សត្រូវបានបែងចែកជា ១០ វ័យ ដែលហៅថា ទសកៈ។ វ័យទាំង ១០ នោះរួមមាន៖
1. មន្ទទសកៈ (អាយុ ១ ដល់ ១០ ឆ្នាំ)៖ វ័យក្មេងខ្ចី ល្ងង់ខ្លៅ មិនទាន់ដឹងក្តី និងត្រូវការការថែទាំដិតដល់។
2. ខិឌ្ឌាទសកៈ (អាយុ ១១ ដល់ ២០ ឆ្នាំ)៖ វ័យដែលចូលចិត្តលេងសើច សប្បាយ រពឹស និងចង់ចេះចង់ដឹង។
3. វណ្ណទសកៈ (អាយុ ២១ ដល់ ៣០ ឆ្នាំ)៖ វ័យដែលមានសម្បុរល្អ ស្រស់បំព្រង និងមានរូបរាងកាយលូតលាស់ពេញលេញ។
4. ពលទសកៈ (អាយុ ៣១ ដល់ ៤០ ឆ្នាំ)៖ វ័យដែលសម្បូរទៅដោយកម្លាំងកាយ កម្លាំងចិត្ត និងមានថាមពលរឹងមាំក្នុងការបំពេញការងារ។
5. បញ្ញាទសកៈ (អាយុ ៤១ ដល់ ៥០ ឆ្នាំ)៖ វ័យដែលសម្បូរដោយបញ្ញា ឆ្លងកាត់បទពិសោធន៍ច្រើន និងមានការគិតពិចារណាបានចាស់ទុំល្អិតល្អន់។
6. ហានិទសកៈ (អាយុ ៥១ ដល់ ៦០ ឆ្នាំ)៖ វ័យដែលកម្លាំងកាយ សុខភាព និងសតិបញ្ញាចាប់ផ្តើមថយចុះ ឬទ្រុឌទ្រោមបន្តិចម្តងៗ។
7. បព្ភារទសកៈ (អាយុ ៦១ ដល់ ៧០ ឆ្នាំ)៖ វ័យដែលរូបកាយកាន់តែទ្រុឌទ្រោម ដើរឱនៗ មុខមាត់និងស្បែកចាប់ផ្តើមជ្រួញញើស។
8. វង្កទសកៈ (អាយុ ៧១ ដល់ ៨០ ឆ្នាំ)៖ វ័យដែលខ្នងកោង ដើរលែងសូវរួច ទាមទារការតោង ឬត្រូវប្រើឈើច្រត់។
9. មោមុយ្ហទសកៈ (អាយុ ៨១ ដល់ ៩០ ឆ្នាំ)៖ វ័យវង្វេងវង្វាន់ ភ្លេចមុខភ្លេចក្រោយ ស្មារតីលែងសូវមូល។
10. សយនទសកៈ (អាយុ ៩១ ដល់ ១០០ ឆ្នាំ)៖ វ័យដែលច្រើនតែដេកនៅនឹងកន្លែង ក្រោកលែងរួច ជាវ័យរង់ចាំថ្ងៃចុងក្រោយនៃជីវិត។

No comments:

Post a Comment

Flag Counter