ឃរាវាសធម៌
ឃរាវាសធម៌ គឺជាធម៌ ឬច្បាប់សម្រាប់គ្រហស្ថអ្នកគ្រប់គ្រងផ្ទះ កាន់ឬប្រព្រឹត្តតាម ។ គ្រហស្ថទាំងឡាយដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រងផ្ទះសំបែងតែងមានភរិយា បុត្រធីតាដែលជាសមាជិកនៃគ្រួសាររៀងៗខ្លួន ។ សមាជិកទាំងនោះ តែងបានចរិតខុសៗ ទោះបីអ្នកទាំងនោះមានឈាមជ័រតែមួយក៏ដោយ ។ ខ្លះមាននិស្ស័យចូលចិត្តសប្បាយ ហើយនិយាយច្រើន ខ្លះចូលចិត្តកំប្លែងលេង ក្រម៉ិចក្រមើម ខ្លះចូលចិត្តកុហកគេឯង ប្រើល្បិចគ្រប់យ៉ាង ខ្លះស្មោះត្រង់ ខ្លះចូលចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ មិនចង់បានមានអ្វីហួសហេតុដែល ផ្ទុយពីចរិយាសម្បត្តិមាតាបិតា ។ ដូច្នេះហើយ បានជាព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់បានសំដែងឃរាវាសធម៌ក្នុងគ្រួសារសម្រាប់អនុវត្តក្នុងគ្រួសារ បើនិយាយពីសេដ្ឋកិច្ចនៃពុទ្ធសាសនា មានលំដាប់ដូចតទៅ៖
មេរៀនឃរាសវាសធម៌ ប្រយោជន៍ ៣ យ៉ាង
១- ទិដ្ឋធម្មិកត្ថប្រយោជន៍ សេដ្ឋកិច្ចសម្រាប់ជីវិតបច្ចុប្បន្ន ។
២- សម្បរាយិកត្ថប្រយោជន៍ សេដ្ឋកិច្ចសម្រាប់ជីវិតថ្មី ។
៣- បរមត្ថប្រយោជន៍ សេដ្ឋកិច្ចសម្រាប់ជីវិតបាននិព្វាន ។
អ្នកអានគប្បីដឹងថា សេដ្ឋកិច្ចទាំង ៣ ប្រភេទនេះ បើស្តីអំពីលំដាប់ដែលគេត្រូវធ្វើ, ត្រូវប្រកបណាមុន ណាបន្ទាប់ ណាក្រោយធាតុនេះមានខ្ទង់លេខដូចសរសេរមកហើយនេះ ។
ចំណែកឯព្រះពុទ្ធសាសនាបានលើកអំពីគំនោលសីលធម៌ ដែលជាប់ទាក់ទងដល់គំនោលសេដ្ឋកិច្ចសម្រាប់ជីវិតបច្ចុប្បន្ន គឺ ៖
គំនោលសេដ្ឋកិច្ចជាន់ទាប បានដល់ការប្រៀនប្រដៅមនុស្សឲ្យខំប្រឹងតាំងខ្លួន ពង្រីកជំហរឲ្យមាំមួន រឹងប៉ឹងក្នុងឋានៈសេដ្ឋកិច្ច គឺបំពេញសេចក្តីត្រូវការរបស់មនុស្ស។ ទ្រឹស្តីនៃពុទ្ធសាសនា ដែលគេឃើញមានការទាក់ទងទៅនឹងសេដ្ឋកិច្ចផ្ទាល់ខ្លួនមនុស្សម្នាក់ៗ គ្រួសារ ឫសង្គមជាទូទៅនោះ មានដូចជាៈ
ទិដ្ឋធម្មិកត្ថប្រយោជន៍ ប្រយោជន៍ក្នុងបច្ចុប្បន្ន ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់សំដែង ចំពោះ ទីឃជាណុមាណព កាលចូលទៅក្រាប ទូលព្រះអង្គ ថា ខ្ញុំព្រះអង្គជាគ្រហស្ថជាអ្នកគ្រប់គ្រងផ្ទះ សម្បែង មានបុត្រភរិយា ត្រូវកាត្រូវការស្វែងរកទ្រព្យ ដើម្បីនឹងចិញ្ចឹមគ្រួសារ, សូមព្រះអង្គទ្រង់សំដែងនូវធម៌ណាមួយ សម្រាប់ជន ជាគ្រហស្ថក្នុងបច្ចុប្បន្ននេះ ព្រមទាំងធម៌ដែលគួរ ប្រតិបត្តិ សម្រាប់កាលក្នុងបរលោកផង។ ក្នុងគ្រានោះ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់សម្តែងអំពីអត្ថប្រយោជន៍ ទាំងបច្ចុប្បន្ន និងបរលោក។
ទិដ្ឋធម្មិកត្ថ (ប្រយោជន៍បច្ចុប្បន្ន) បានដល់ការរៀបចំខ្លួនឲ្យមានជំហររឹងប៉ឹង ដើម្បីរស់នៅក្នុងលោកនេះបានស្រួល, បានដល់ការបង្រៀនឲ្យតាំងខ្លួននៅក្នុងភាពមាំទាំ តាមផ្លូវសេដ្ឋកិច្ច ប្រកបដោយអង្គ ៤ ប្រការគឺ :
១. ឧដ្ឋានសម្បទា ការសំភីសង្វាត់ស្វែងរកទ្រព្យសម្បត្តិគ្រប់យ៉ាងទាំងមានរូប
ទាំងគ្មានរូប ។ ប្រទេសនានាក្នុងលោក បានធ្វើនិងកំពុងធ្វើផលិតកម្មយ៉ាងឃ្លាតខ្លី
ដើម្បីបង្កើននូវផលិតផលសមតាមសេចក្តីត្រូវការទាំងក្នុង និងក្រៅប្រទេស ។
ផលិតកម្មប្រព្រឹត្តទៅបាន និងផ្តល់នូវផលិតផលគ្រប់គ្រាន់
លុះណាតែមានវីរិយៈប្រឹងធ្វើការ ទើបមានគ្រឿងឧបភោគ បរិភោគមកបំពេញសេចក្តីត្រូវការរបស់រាងកាយបាន ។ ត្បិតបូរាណបានផ្ដាំយើងថា “កុំចាំថ្ងៃស្អែក, ធ្វើអ្វីធ្វើឲ្យហើយ”។ ព្រះពុទ្ធបរមគ្រូបានបង្រៀនយើងថា ៖ កុំអាងហេតុ ៦យ៉ាងគឺ ៖
១.ព្រឹកណាស់
២.ល្ងាចណាស់
៣.ស្រេកណាស់
៤. ឃ្លានណាស់
៥. ក្ដៅណាស់
៦. ត្រជាក់ណាស់
ព្រះបរមគ្រូទ្រង់រំឭកតទៅទៀតថា
“វិរិយេន ទុក្ខមច្ចេតិ “ចង់រួចចាកទុក្ខត្រូវព្យាយាម” ចំពោះការងារគ្រប់ចំពូក។
ភាសិតសម័យវិទ្យាសាស្ត្រថា “ខំស៊ូចំពោះធម្មជាតិ,..ក្ដៅ,ត្រជាក់,ឈឺចាប់”កុំទម្រន់ខ្លួន។
២. អារក្ខសម្បទា ការចេះស្គាល់របៀបទុកទ្រព្យសម្បត្តិ ឬចេះសន្សំសំចៃ បានដល់ការសន្សំប្រាក់ទុកឲ្យផុតចាក ភយន្តរាយផ្សេងៗ ហើយនឹងចេះកែច្នៃយកផលពីទ្រព្យសម្បត្តិដែលមាននោះ ឲ្យបានតទៅទៀត ។ គ្រប់ប្រទេសនានាក្នុងសកលលោក គេមានកន្លែងសម្រាប់ប្រជាជនផ្ញើទ្រព្យទុក ដែលគេឲ្យឈ្មោះថា ធនាគារ នេះក៏ដើម្បីឲ្យមនុស្សចេះសន្សំទ្រព្យ។ ការយកទ្រព្យទៅផ្ញើនិងធនាគារ ជាការធ្វើឲ្យទ្រព្យមិនរអន្តរាយផង និងការបណ្តុះផលឲ្យកើតពីទ្រព្យចាស់ផង (ការប្រាក់) ។
៣.កល្យាណមិត្តតា ការចេះសេពគប់និងមិត្តសម្លាញ់មានចរិតថ្លៃថ្នូរ ឬចេះច្នៃមិត្តអាក្រក់ឲ្យទៅទៅល្អ:បញ្ហានេះជាការសំខាន់ណាស់ ការសេពគប់មនុស្សអាក្រក់ជាហេតុនាំឲ្យកើតសេចក្តីវិនាសគ្រប់យ៉ាង បើសេពគប់មនុស្សល្អ គេអាចជួយស្វែងរកសេចក្តីសុខទាំងផ្នែកទ្រព្យសម្បត្តិ ទាំងផ្នែកយសសក្តិតាមជំនាញរបស់គេ។ ក្នុងក្រុមហ៊ុនក្តី សហករណ៍ក្តី ការជ្រើសរើសបុគ្គលជាសមាជិកគឺ ត្រូវយកតែសមាជិកល្អត្រឹមត្រូវ ពុំដូច្នោះទេ គេពុំបានសម្រេចផលឡើយ សហករណ៍ ឬ ក្រុមហ៊ុននោះ នឹងត្រូវរលំជាពុំខាន ។
៤.សមជីវិតា ការចេះចាយវាយឲ្យសមគួរល្មមដល់ឋាន:នៃទ្រព្យសម្បត្តិ ឬចេះរៀនរស់ក្នុងសភាពសន្តោស ឬភាពល្មមជានិច្ច បានសេចក្តីថា ចាយវាយទ្រព្យសម្បត្តិ មិនលើសពីទ្រព្យដែលរកបាន។ បើរកបានតិចចាយតាមតិច គួរវៀរចាកក្នុងការចាយមិនចាំបាច់ និងចេះសំចៃទុកខ្លះសម្រាប់ភាពក្រទៅថ្ងៃមុខទៀត ពោលគឺចំណាយមិនឲ្យហួសចំណូល។
គ្រួសារ ប្រទេសជាតិដែលនិងរីកចម្រើនលូតលាស់ទៅបានលុះត្រាតែចាយវាយទ្រព្យសម្បត្តិ ទាំងផ្នែករបស់គ្រួសារទាំងផ្នែករបស់ប្រទេសជាតិ ត្រូវត្បិតត្បៀតក្នុងរឿងដែលមិនត្រូវចាយព្យាយាមប្រើរបស់ណាដែលផលិតខ្លួនឯងបាន។ ការនិយមប្រើតែរបស់បរទេសដែលមិនចាំបាច់នាំឲ្យខាតរួបបិយប័ណ្ណជាតិ។
ទិដ្ឋធម្មិកត្ថប្រយោជន៍ទាំង ៤ប្រការនេះ ជាគោលមូលដ្ឋានសម្រាប់ដោះស្រាយបញ្ហាជីវិត រួចមួយជំហានយ៉ាងធំឆឆ្ពោះទៅរកវឌ្ឍនភាព។ តែវឌ្ឍនភាពដែលអាចមានសន្ទុះរហ័សទៅបាន លុះត្រាតែអ្នកសេដ្ឋកិច្ច ឬអ្នកជំនួញ ត្រូវមានលក្ខណៈ៣យ៉ាងថែមទៀត ។
No comments:
Post a Comment